Feministische rimpeling door Anneke van Wolfswinkel
FIER
|
24 Maart 2009 | 10:19:47
Is het tijd voor een nieuwe emancipatiebeweging?Sabriye Sambou vindt vanwel en organiseerde het Godinnenspektakel, dat begin februari plaatsvond. Een impressie door ANNEKE VAN WOLFSWINKEL
Libelle: Vrouwenpower - interview met Sabriye Sambou door Marloes Keizer
Libelle
|
23 Maart 2009 | 13:43:08
De bedoeling was dat Sabriyé Sambou tijdelijk met haar drie kinderen bij haar moeder Hendrika zou intrekken. Maar inmiddels wonen ze daar al jaren. En daardoor kan Sabriyé zich inzetten voor de emancipatie. Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, biedt zij de toekomstvisie van de derde emancipatiegolf aan in Den Haag.
Minister Plasterk en Minister Rouvoet nemen emancipatierapport van Godinnen in ontvangst
Persberichten
|
11 Maart 2009 | 14:20:43
Amsterdam, 10 maart 2009. De laatste stap in het Godinnenspektakel project is gisteren gezet op de op 9 maart door Minister Rouvoet georganiseerde conferentie ‘Werkende Gezinnen’ in Rotterdam. Sabriye Sambou heeft samen met een aantal Godinnenspektakel Netwerkpartners de eindrapportage van het Godinnenspektakel project aan Minister Rouvoet en Minister Plasterk aangeboden.
Opvallend was dat de nieuwe geluiden die ook wij laten horen, al voorzichtig doorklonken in de sprekers op de conferentie. Zo zei Dr. Laura den Dulk van de Universiteit van Utrecht iets wat wij nog niet vaak buiten onze groep hebben gehoord, namelijk dat bedrijven in strikt mannensectoren profiteren van de faciliteiten die sectoren als de overheid, onderwijs, e.d. vrouwen (en mannen) bieden. Door geen gezinsvriendelijk beleid te hanteren, zijn het de vrouwen van deze mannen werkzaam in andere sectoren die de grootste aanspraak moeten doen op hun werkgever, om werk en privé te kunnen combineren en daarmee de man in zijn zorg te ontheffen.
Kostwinnerschap is alleen mogelijk door zorgontheffing Zeker niet, als we in ogenschouw nemen dat onze huidige invulling van fulltime werk gebaseerd is op het kostwinnersmodel waarin de ene partner (meestal mannelijk) door de andere partner (meestal vrouwelijk) dusdanig in zijn zorgverplichting ten opzichten van kinderen, huishouden en mantelzorg wordt ontheven, zodat hij meer uren beschikbaar is voor het betaalde arbeidsproces. Zou hij in gelijke mate als zijn partner moeten participeren in de zorgarbeid in de privésfeer dan zou hij eveneens niet meer aan de gestelde fulltime norm kunnen voldoen.
~Uit de Godinnenspektakel eindrapportage
Dit was dan ook één van de eindopmerkingen van Minister Rouvoet dat we toch ook in termen van ‘Voltijd min’ moesten gaan denken, zodat mannen vrouwen de ruimte geven om ook volwaardig te participeren op de arbeidsmarkt.
Zorg een M/V verantwoordelijkheid Het is dus noodzakelijk om op individueel niveau ruimte te maken voor zorgarbeidverplichtingen en mannen en vrouwen daar evenredig op aan te spreken. De consequentie zal zijn dat wij ons begrip van fulltime werken anders zullen moeten invullen om zorgarbeid op te nemen in ons arbeidpakket. Vermoedelijk komen we dan weer op de nu gebruikelijke 40 uur, echter dan inclusief de zorgarbeid die in de privésfeer geleverd wordt in plaats van erbovenop zoals nu het voorstel is.
~Uit de Godinnenspektakel eindrapportage
Ook tijdens het netwerken merkten we dat er binnen de politiek enorme belangstelling is voor onze voorstellen zoals, bijvoorbeeld het verhogen van de leeftijd studiefinanciering om studeren op latere leeftijd mogelijk te maken. Een dergelijke maatregel helpt vrouwen om op een latere leeftijd of na echtscheiding hun positie op de arbeidsmarkt structureel te verbeteren en is dus een duurzame oplossing voor de feminisering van armoede. Ook het voorstel om hogere inkomens uit te sluiten voor de kinderbijslag om op die manier geld vrij te maken voor beter zorgfaciliterend beleid, bleek een mogelijkheid waar men interesse in had.
Met het aanbieden van de eindrapportage, is er een einde gekomen aan het Godinnenspektakel project. Het Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V zal op korte termijn een Ideeënspektakel houden met geïnteresseerden die een 3eGolf emancipatiebeweging M/V willen trekken en vormgeven. Deze groep heeft dan tot doel het verder op de politieke agenda zetten van zorg en het ondersteunen in de cultuuromslag naar de nieuwe combinatie-economie. Geïnteresseerden kunnen contact opnemen via info@3egolf.nl.
Godinnenspektakel
Vrouwenplaats
|
26 Februari 2009 | 19:21:41
Godinnenspektakel
We hoeven ons geen zorgen te maken over de derde golf van zweverige feministische vrouwen. Een magere opkomst en ietwat harde reacties van de vrouwen, maakte het Godinnenspektakel geen zevende hemel. Hoewel er leuke en interessante personen op het podium stonden (zoals Roos Wouters, Grace Dias, Sadet Karabulut (SP) en Rutger Groot Wassink (PapaPlus) mocht de golf niet stromen.
Het Parool : Iedere vrouw een godin - Frenk der Nederlanden
Het Parool
|
17 Februari 2009 | 09:42:03
Amsterdam, dinsdag 10 februari 2009
Iedere vrouw een godin
In Tuindorp Oostzaan
namen vrouwen afscheid van hun onderdanige positie.
Maandag wasdag, en wat voor één. Vandaag zouden mannen en vrouwen de handen ineenslaan voor De Derde Golf, de langverwachte volgende stap in de emancipatie van de mens, de grote finale van the battle of the sexes. Zeg maar gerust: een historische dag.
Opgewonden als een bronstige stier sprong ik op de fiets, want de revolutie werd vandaag gepredikt in het hoge noorden. Daar, in het Zonnehuis in Tuindorp Oostzaan, ooit de machtige tempel van boksers en taxichauffeurs, namen de vrouwen met 'Het Godinnenspektakel' afscheid van hun onderdanige positie. Uit het persbericht: 'Het nieuwe bewustzijn dat wij ons eigen aan het maken zijn, is gelijke waardering ondanks verschillendheid.'
TROUW : Godinnen vinden het tijd voor én-én door Eveline Brandt
Trouw
|
04 Februari 2009 | 08:04:38
Komt de derde feministische golf er nu toch eindelijk aan? Op 9 februari probeert feministe Sabriye Sambou met nog enkele vrouwen én mannen die golf in gang te zetten.
Mevrouw Sambou, zitten we hier nu op te wachten: op weer een emancipatiebeweging?
„Ja, want vrouwelijkheid wordt nog steeds ondergewaardeerd. Vrouwen hebben het recht verworven om zich als mannen te gedragen, maar alles wat van oorsprong met vrouwelijkheid wordt geassocieerd, heeft nog steeds minder status en minder economische waarde dan datgene wat met mannelijkheid wordt geassocieerd. In ’Het boek der godinnen’ pleitte ik voor een herwaardering van vrouwelijkheid. Daarmee kreeg ik geen poot aan de grond. Dat geeft al aan dat vrouwelijkheid niet even waardevol wordt gevonden als mannelijkheid.”
Combinatie is de toekomst Roos Wouters & Annemiek de Jong
Vrouw.nl
|
16 Januari 2009 | 11:34:53
De verlangens en wensen van de nieuwe generatie worden niet meer ingegeven door sekse, maar door de wens om voor kinderen te zorgen én te werken en of studeren. De arbeidsmarkt, de overheid, het onderwijs en de traditionele vakbonden spelen daar helaas nog te weinig op in. En daar hebben mannen net zo veel last van als vrouwen.
Femininiteit en masculiniteit in balans in nieuwetijdsorganisaties
SPO
|
14 Januari 2009 | 07:08:03
Sociale duurzaamheid en zelfgedragenheid als logisch gevolg.
Geschreven door Marjolein Hins
Een ruim aantal jaren was ik werkzaam in het bedrijfsleven van werknemer tot leidinggevende. Ik kwam hogerop de carriereladder en naast bedrijven in het MKB ontmoette ik ook grote multinationale bedrijven met aandeelhouders, die nooit aanwezig waren op de werkvloer.
Wat mij meer en meer duidelijk werd is hoe er eigenlijk alleen maar worksheetmanagement werd gedaan. We tellen de poppetjes en de omzet bij elkaar en schuiven het in een nieuw worksheet en dan opeens leek het alsof je met minder poppetjes hetzelfde werk kan doen, als je ze maar verhuist naar een centrale plek bijvoorbeeld. Dat dit consequenties heeft voor gezinsleven, sociale omgeving van de werknemer, communicatieproblemen oplevert, die weer moeten worden opgevangen, waardoor zelfstandigheid en klantvriendelijkheid afneemt, etc. dat werd totaal ondergeschikt gemaakt. Niet alleen door de organisaties ook de werknemers namen het op de koop toe omdat hun werkgever nou eenmaal hun salaris betaalt. Kortom: het leek wel alsof de wereld tussen 9 en 5 van maandag t/m vrijdag bewusteloos was en deed wat de werkgever wil.
Op weg naar een partnerschaps-samenleving? Lauri Fransen
Nissaba
|
13 Januari 2009 | 18:18:54
Op weg naar een partnerschaps-samenleving?
door Lauri Fransen
De wereld verkeert in een meervoudige crisis. Niet alleen is er de klimaatcrisis en de grondstoffencrisis, maar nu ook een financieel-economische crisis. Het dominante kapitalistische vrijhandelssysteem, dat zich vanuit de westerse hemisfeer over de hele aardbol heeft verspreid, is bezig in te storten. De ongrijpbare, want oncontroleerbare macht van dit stelsel wordt ter discussie gesteld. Als gewone burgers voelen we ons onmachtig de virtuele geldwereld te begrijpen of te beïnvloeden. Welke invloed heeft de democratische staatsvorm nog op de schimmige manipulaties van de grote geld-bazen, de oliebaronnen en de klimaatbeheersers? Waarop is onze wereld eigenlijk gebaseerd? Het voordeel van deze mondiale crisis is dat fundamentele vragen over de basis van onze samenleving nu aan de orde komen. En dat is nodig, willen wij ons als menselijke soort verder kunnen ontwikkelen.
Lancering EmancipatieTV
Persberichten
|
12 Januari 2009 | 07:34:45
Lancering EmancipatieTV
In dit tijdperk van elektronische informatievoorziening biedt EmancipatieTV de mogelijkheid om een virale emancipatieboodschap op het internet los te laten. Waar berichten in kranten en tijdschriften, een kort moment van exposure kennen, biedt een virale video campagne een long tail effect.
De website EmancipatieTV biedt in samenwerking met 123video.nl alle Nederlandse emancipatie initiatieven een video platform om gezamenlijk aandacht te vragen voor de emancipatievraagstukken van deze tijd.
Door de samenwerking met 123video.nl is een virale verspreiding van de videoclipjes mogelijk, waardoor bezoekers zelf de emancipatie boodschappen via het internet en gsm kunnen verspreiden. Raakt de bezoeker geënthousiasmeerd door de inhoud van de videoclip, dan zal hij/zij deze boodschap willen delen. Op deze wijze ontstaat er een virale 3e emancipatiegolf.
De emancipatiethema's in Nederland zijn breed en divers en betreffen meerdere groeperingen. Dit leidt ertoe dat er veel kleinere emancipatie initiatieven zijn die actie voeren voor een deelaspect van de emancipatie voor bepaalde subgroeperingen. De versnippering die hierdoor ontstaan is, maakt het voor de leek moeilijk te doorgronden welke initiatieven te ondersteunen. Emancipatie is echter een ontwikkeling die bottom-up moet plaatsvinden, in plaats van top-down.
EmancipatieTV wil al deze kleinere en grotere initiatieven met elkaar verbinden, om met elkaar de emancipatiestrijden van het nieuwe millennium inzichtelijk te maken.
Unieke campagne geweld tegen vrouwen door Lou Repetur
Vrouw.nl
|
19 December 2008 | 19:00:54
Unieke campagne geweld tegen vrouwen
Op 8 maart 2009 start de campagne 'WE CAN end all violence against women'. De internationale campagne, begonnen in India en Bangladesh, heeft na Canada inmiddels Nederland bereikt. De strategie is uniek: individuele mensen, de CHANGE MAKERS, vormen met elkaar een wereldwijde sociale beweging die via positief gedrag geweld tegen vrouwen moet stoppen.
Elke verandering begint bij jezelf. Dat is het motto van de campagne WE CAN end all violence against women. Anders gezegd: vindt u dat geweld tegen vrouwen moet stoppen? Bent u bereid om bij uzelf te beginnen en geen geweld en discriminatie tegen vrouwen te gebruiken en te tolereren? Bent u tevens bereid om vijf mensen om u heen te mobiliseren voor deze zaak? Zegt u drie keer 'Ja', dan kunt u zich aanmelden als CHANGE MAKER.
Studentenmoeders zijn topvrouwen door Alexander Bakker
Spits
|
09 December 2008 | 13:09:43
Studentenmoeders zijn topvrouwen!
Moeder worden tijdens je studie, dat staat gelijk aan het vergooien van je kansen op een glansrijke carrière! Veel mensen denken dat, maar daar is Annemiek de Jong, oprichtster van het Steunpunt Studerende Moeders het absoluut niet mee eens. Sterker nog, zij beweert het tegendeel: studentenmoeders zijn juist uitermate geschikt voor een topfunctie in het Nederlandse bedrijfsleven.
Willen we dat wel, dat Zweedse model? door Peter van Zijl
Mama's
|
09 December 2008 | 06:28:47
Het hele kind, de hele dag. Onder deze vlag zijn kinderen tot tien jaar in Zweden de hele dag onder dak. Kunnen wij iets leren van het Zweedse model?
In december 2006 zijn een aantal vertegenwoordigers van Nederlandse kinderopvangorganisaties, scholen en lokale overheden voor een vierdaagse studiereis naar Zweden geweest. In die vier dagen zijn acht verschillende instellingen bezocht om een indruk te krijgen hoe het Zweedse model eruit ziet en wat wij hiervan in Nederland zouden kunnen en willen overnemen.
Als directeur van Pelosa, een automatiseringsbedrijf dat software ontwikkelt voor onder andere kinderopvang, was ik één van de vertegenwoordigers.
De reden waarom kinderopvang in Zweden zo goed is geregeld komt doordat in plaats van immigratie van arbeidskracht,in Zweden vooral de nadruk is gelegd op arbeidsparticipatie van de eigen bevolking. Hierdoor is deze participatie ook zeer groot, zo groot dat opa&oma niet meer kunnen oppassen: zij zijn ook aan het werk! Je ziet een beetje dezelfde richting in Nederland: focus op participatie van vrouwen en het oprekken van de pensioenleeftijd. Daar zitten veel voordelen aan, maar in mijn ogen ook genoeg valkuilen.
Duurzaamleven.net blog: Emancipatie door Theo F.D. Soof
Duurzaamleven.net blog
|
03 December 2008 | 16:56:40
Duurzaamleven.net blog
Verbeter de wereld en begin bij onszelf
door Theo F.D. Soof
Ik krijg regelmatig emails van het Godinnenspektakel. Hun taal spreekt mij aan en het idee dat emancipatie er om draait om vrouwen meer gelijk te maken aan de man, staat mij al langer tegen. Waarom geen evrouwcipatie?
Inmiddels kijkt bijna niemand meer raar op van vrouwen in 'mannenberoepen', maar mannen in 'vrouwenberoepen' is nog steeds lastig. Denk aan mannelijke kraamverzorgers, huisvaders, secretarissen (zelfs het woord is niet hetzelfde als de mannelijke vorm van secretaresse).
Persbericht Vrouwelijkheid & Seksualiteit Amsterdam 27 november 2008. Het Godinnenspektakel, de nieuwe emancipatiebeweging voor vrouw en man vraagt deze maand aandacht voor het thema vrouwelijkheid & seksualiteit. Hoewel de emancipatie van de vrouw al ver gevorderd is, rust er nog altijd een smet op datgene wat vrouwen in het verleden bijgedragen hebben aan de maatschappij. Mannelijkheid is de norm, waar veel vrouwen niet aan kunnen voldoen, maar zelfs mannen voelen zich niet langer aangetrokken tot dit keurslijf dat hun ooit lang geleden is opgedrongen.
Gelijke waardering van vrouwelijkheid?
Wat betekent dat nou: een gelijke waardering van vrouwelijkheid, vrouwelijke visie en vrouwelijke waarden? Het is haast alsof er een taboe hangt rond dit thema, alsof het willen bespreken ervan gezien wordt als verraad. Heel opvallend is hoe op het moment dat je het woord ‘ vrouwelijkheid’ in je mond neemt, sommige mensen meteen ophouden met luisteren. Immense woede laait op en het enige wat je als respons terug krijgt is dat men je negeert, wegloopt of in het gunstigste geval haar woede over je uit stort en je daarmee geen mogelijkheid tot dialoog gunt.
Wat ligt er ten grondslag aan deze woede? De angst om teruggestuurd te worden naar het aanrecht, een beperking van rechten en voor lesbische vrouwen de angst te moeten voldoen aan een beeld van vrouwelijkheid waar zij zichzelf helemaal niet in terug kunnen vinden? Toegegeven het begrip ‘vrouwelijkheid’ is te pas en te onpas ingezet in het verleden om vrouwen een bepaalde kant op te duwen. De term is meer dan eens door groepen gekaapt om een bepaald politiek doel te bewerkstelligen en daarmee mannen en vrouwen, voor de gecreëerde beeldvorming te enthousiasmeren en daardoor bepaalde maatschappelijke keuzes te laten maken die wenselijk werden geacht. Kortom ‘ vrouwelijkheid’ is een veel misbruikte term.
Daarnaast is, binnen de patriarchale structuur die onze huidige maatschappij nog altijd beïnvloedt, ‘vrouwelijkheid’ ook nog eens minderwaardig ten opzichte van het binnen dit systeem gedefinieerde begrip ‘ mannelijkheid’. Het is dan ook geen wonder dat mensen eigenlijk niks te maken willen hebben met ‘ vrouwelijkheid’, want vrouwelijkheid wordt onlosmakelijk geassocieerd met beperkingen en onderdrukking, geen stem hebben, niet serieus genomen worden, minderwaardig aan de man, etc. Om die reden hebben de zusters (en broeders) van de 2e feministische golf gestreden voor het opheffen van genderverschil en genderpolarisatie. Hierdoor hebben wij als generatie van derde golf emancipatie een rijke erfenis gekregen aan rechten en verworvenheden die vrouwen voor ons niet kenden.
De onderwaardering zichtbaar maken
Paradoxaal genoeg echter heeft het opheffen van genderverschillen ook een keerzijde meegebracht. Het heeft namelijk een verhullende werking gehad voor waar vrouwelijkheid (zoals deze in het patriarchale systeem is gedefinieerd) ondergeschikt bleef aan mannelijkheid. Bijvoorbeeld de term huiselijk geweld, wekt de indruk dat het om geweld gaat dat gepleegd wordt door mannen en vrouwen en dat is terecht. Er zijn vrouwen die huiselijk geweld plegen, het zijn echter vooral mannen die in de huiselijke omgeving geweld plegen tegen vrouwen. Het oplossen van dit geweld vraagt dan ook genderspecifieke benadering.
In eerste instantie was het heel goed om vraagtekens te zetten bij alle zogenaamde verschillen tussen man en vrouw. De verschillen te onderzoeken en indien mogelijk op te heffen. Een heleboel verschillen waren immers gefabriceerde verschillen die de onderdrukking van de vrouw in stand hielden. Het resultaat is echter dat we nu een maatschappij hebben waarin alles wat met de patriarchale definitie van mannelijkheid geassocieerd wordt nog steeds meer waarde toegekend wordt dan dat wat binnen dit systeem met vrouwelijkheid geassocieerd werd. Vrouwen hebben zich daarmee het recht verworven gelijkwaardig aan de man te zijn en dat is prachtig, maar zowel mannen als vrouwen hebben niet het recht verworven om waarde en status toe te kennen aan de zogenaamde vrouwelijke aspecten die nog altijd inferieur worden geacht.
De nieuwe vrouwenstrijd is tevens een mannenstrijd
Dit is onze nieuwe strijd! Het recht om jezelf te zijn met zowel mannelijke als vrouwelijke aspecten en daaraan dezelfde status en waardering toe te kennen. Hiertoe moeten we de term ‘ vrouwelijkheid’ een hernieuwde betekenis toewijzen en daarmee ontdoen van haar negatieve associatie. Vrouwelijkheid is alles wat voor de vrouw belangrijk is in alle fasen van haar leven met betrekking tot haar fysieke lichaam, haar denken, haar handelen en haar zijn. Waarbij de aspecten waarmee de vrouw zich kan identificeren of belang aan kan hechten door haarzelf gekozen kunnen worden uit de volledige verzameling van voorheen mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten, die nu menselijke kwaliteiten zijn geworden. Zonder polariserende krachten of strikte scheidingen. Ditzelfde geldt natuurlijk voor de nieuwe invulling van het begrip mannelijkheid.
De vrouwelijke rol in het patriarchale systeem is een rol waarin vrouwen moesten verzorgen, voor de kinderen, zieken en ouderen zorgen en voorzien in ieders fysieke en emotionele behoeften. Binnen het patriarchaat waren deze rollen strikt gescheiden en kon de man niet dezelfde rol vervullen als de vrouw. Willen we dat mannen deze rollen wel kunnen vervullen, dan dienen we de status en de waardering ervan even waardevol te maken als de (overigens ook zeer beperkte) rol die toegeschreven werd aan de man in dit systeem.
Hoe wordt vrouwelijkheid ondergewaardeerd?
Wat zijn dan nu anno 2008 nog typische voorbeelden van het onderwaarderen van vrouwelijkheid? De veelgehoorde oproep tot vrouwen aan de top, laat nog een onderwaardering voor de vrouwelijke benadering van zaken zien. Het feit dat beroepen die zogenaamd feminiseren, in status en waardering dalen, is een duidelijk teken aan de wand dat vrouwelijke invulling van het werk niet hetzelfde wordt gewaardeerd als mannelijke invulling van het werk. Het hardnekkige loonverschil van 11,8% in het voordeel van mannen, laat nog altijd zien dat de vrouw als (mede)kostwinner nog niet een geaccepteerd idee is.
Studerende a.s. moeders hebben geen recht op zwangerschapsverlof, omdat het onderwijssysteem is ingericht op de student zonder zorgverplichting. Het was immers een systeem ontworpen voor het leven en de behoeften van jonge mannen. Ditzelfde geldt min of meer voor de werkvloer, die ook voor de behoeften en het leven van de man zonder zorgverplichtingen is ontworpen. Vrouwen beschikken in slechts enkele gevallen over de zorgontheffing waar de gemiddelde man van geniet en kunnen daardoor niet voldoen aan de norm van kostwinner zonder zorgverplichtingen, dit geldt nog eens extra voor alleenstaande ouders. Gelijktijdig houdt onze huidige inrichting van arbeid en zorg mannen evengoed gevangen in hun rol als kostwinner, waardoor zij minder zorg op zich kunnen nemen dan zij feitelijk zouden willen.
De huidige verseksualiseerde beeldvorming van de vrouw, draagt er overigens niet toe bij dat vrouwen meer serieus genomen worden. Deze duidelijke koppeling van vrouwelijkheid aan seksualiteit levert een zeer eenzijdig beeld op, dat vrouwelijkheid feitelijk naar beneden haalt. Dit werkt in de hand dat vrouwen zich distantiëren van hun vrouw zijn, om in Godsnaam maar serieus genomen te worden. Voorbeelden te over van vrouwen die in de pers geroemd worden om hun uiterlijk, maar van wie het werk onderbelicht blijft of als een verspilling van hun talenten wordt gezien.
Uiteraard zijn er nog veel meer voorbeelden te geven van de onderwaardering van vrouwelijkheid, vrouwelijke visie en vrouwelijke waarden. Op 9 februari 2009 zullen alle sprekers uit ons Godinnenspektakel Netwerk samen komen om de noodzaak tot en gelijke waardering van het vrouwelijke te bespreken vanuit de zeven kernthema’s die wij hebben gedefinieerd. De kernthema’s zijn keuzevrijheid & zelfbeschikking, ouderschap & betaald werk, vaderschap & zorg, feminisme & spiritualiteit, politiek & economie, voeding & natuur en vrouwelijkheid & seksualiteit.
Vrouw.nl Oproep tot derde golf emancipatie!
Vrouw.nl
|
22 November 2008 | 18:52:12
Stichting Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V en het Godinnenspektakel Netwerk roepen op tot een nieuwe emancipatiekoers. Met de website Godinnenspektakel.nl, de bijbehorende acties, mediacampagne en het Godinnenspektakel Event op 9 februari 2009, wil het Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V aandacht vragen voor de noodzaak om vrouwelijkheid en vrouwelijke waarden dezelfde status en waardering toe te kennen als hun mannelijke equivalent.
Meeste systemen in onze maatschappij zijn ontwikkeld om het leven en de behoeften van de man. Waarbij de man in kwestie geen grote zorgverantwoordelijkheden had buiten het kostwinnerschap, de man werd immers door zijn zorgende partner van zijn zorgplicht ontheven. Met het gebruik van deze bestaande systemen door vrouwen, ontdekken wij de tekortkomingen hiervan, omdat vrouwen slechts in enkele gevallen over dezelfde zorgontheffing beschikken als mannen.
Wat heeft EVA met godinnen? Het zou de titel van een boek kunnen zijn. Spannend? Zeker! Misschien wordt dat boek nog eens geschreven. Nu is deze titel in een notendop de samenvatting van een aantal ontwikkelingen in de afgelopen maanden.
Bij EVA (Economie, Vrouwen en Armoede) gaat het over solidariteit tussen vrouwen. Solidariteit tussen aan de ene kant vrouwen die arm geworden zijn of gemáákt, doordat zij - vaak al jaren lang - van een minimum moeten rondkomen, en aan de andere kant vrouwen die financieel beter af zijn, maar bondgenoot willen zijn met hun zusters, omdat zij - dikwijls mede geïnspireerd door hun geloofsovertuiging - vinden dat ongehoorde verschillen tussen rijk en arm niet kunnen en niet mogen in onze welvaartsmaatschappij.
Derde Golf Emancipatie Oproep - MANIFEST VOOR VROUW & MAN
Derde Golf
|
10 November 2008 | 08:32:13
Amsterdam, 10 november 2008. De Stichting
Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V en het Godinnenspektakel Netwerk roepen
op tot een nieuwe emancipatiekoers. Met de website www.godinnenspektakel.nl, de
bijbehorende acties, mediacampagne en het Godinnenspektakel Event wil het
Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V aandacht vragen voor de noodzaak om
vrouwelijkheid en vrouwelijke waarden dezelfde status en waardering toe te
kennen als hun mannelijke equivalent.
Meeste systemen in onze maatschappij zijn ontwikkeld om het
leven en de behoeften van de man. Waarbij de man in kwestie geen grote
zorgverantwoordelijkheden had buiten het kostwinnerschap, de man werd immers
door zijn zorgende partner van zijn zorgplicht ontheven. Met het gebruik van
deze bestaande systemen door vrouwen, ontdekken wij de tekortkomingen hiervan,
omdat vrouwen slechts in enkele gevallen over dezelfde zorgontheffing
beschikken als mannen.
Voor de emancipatie van vrouw en man betekent dit, dat alles
goed gaat zolang man en vrouw voldoen aan de norm, volledig inzetbaar zonder
noemenswaardige zorgverplichtingen. Kijk op de werkvloer of in de
universiteiten: vrouwen die voldoen aan de norm komen goed mee met de rest en
kunnen zich vaak ook met de beste meten. Zodra er echter sprake is van
zorgverantwoordelijkheid, blijkt het dat vrouwen veel minder vaak kunnen
voldoen aan de geldende norm. Dit geldt zowel voor vrouwen in relaties als
alleenstaande moeders. Doordat het systeem in ontwerp geen rekening houdt met
zorg, sluit het dus ook niet aan op de behoeften van gebruikers die wel
zorgverplichtingen hebben.
Bijvoorbeeld anno 2008 is er voor vrouwelijke studentes geen
recht op zwangerschapsverlof of afkolfvoorzieningen. Het onderwijs is immers
destijds ontworpen rondom het leven van een jonge man zonder zorgverplichtingen
en dus waren dergelijke voorzieningen niet noodzakelijk. Hetzelfde geldt voor
de werkvloer: tenzij wij de opvoeding van onze kinderen volledig willen
uitbesteden, zoals het Zweedse model, kunnen mannen en vrouwen met
zorgverantwoordelijkheden niet voldoen aan de norm van kostwinner zonder
zorgverplichtingen.
Het zijn nu juist de bestaande systemen die ervoor zorgen
dat men de grenzen van de emancipatie heeft bereikt. Immers
zorgverantwoordelijkheid in het huidige systeem betekent niet voldoen aan de
norm en staat vaak gelijk aan carrièresuïcide. De eerste stap in het
emancipatieproces was het toegankelijk maken van de systemen voor man en vrouw.
De volgende stap moet dan zijn het aanpassen van de systemen zodat zij
aansluiten op de behoeften van alle gebruikers. Nieuwe systemen moeten dan ook
altijd ontworpen worden vanuit meerdere gebruikersprofielen die naast sekse ook
rekening houden met mogelijke zorgverantwoordelijkheden. Met het omhelzen van
de combinatie-economie heeft ieder mens namelijk potentiële zorgverplichtingen
- als het al niet om kinderen gaat dan zal mantelzorg - evengoed de levens van
de meeste mensen gaan raken.
Zowel mantelzorg als de verzorging van kinderen en huis
waren de onzichtbare arbeid die vrouwen eeuwenlang om niet hebben geleverd.
Lange tijd heeft dit werk geen status en economische waardering gehad. In de
combinatie-economie moet dit veranderen omdat het nieuwe systeem deze arbeid
zichtbaar maakt. In het mangeoriënteerde systeem was dit werk niet zichtbaar
omdat het niet door mannen werd uitgevoerd. Vrouwen werden immers ook niet
betrokken bij het ontwerp van systemen, niet in het ontwerpteam maar ook niet
als gebruikersgroep. Dit is de voornaamste reden waarom vrouwen en mannen
evenredig in alle lagen van de maatschappij vertegenwoordigd moeten worden,
zodat hun belangen evenredig behartigd kunnen worden. Ditzelfde geldt voor
mannen en vrouwen met zorgverantwoordelijkheden; het is namelijk niet per
definitie zo dat een vrouw altijd oog heeft voor zorgverantwoordelijkheden of
dat een man hier altijd blind voor is. Met andere woorden: vrouwen aan de top
is geen garantie voor een meer gelijke waardering van zorgwerkzaamheden. Als de
betreffende vrouw eveneens onbekend is met zorgverantwoordelijkheden zal zij
hier ook geen rekening mee houden in haar werk of de systemen die zij
mogelijkerwijze helpt ontwerpen. Het is dus heel belangrijk dat ook mannen en vrouwen
met zorgverantwoordelijkheden kunnen doorstromen en dat de top niet alleen
bereikbaar is voor mensen die alleen maar voor zichzelf hoeven te zorgen.
Een ware democratie kenmerkt zich immers door een goede
representatie van alle burgers in alle lagen van de bevolking. Zolang mensen,
om welke reden dan ook, onvoldoende betrokken kunnen zijn bij het ontwerpen van
nieuwe systemen, blijven wij systemen ontwikkelen die niet aansluiten op de
behoeften van alle gebruikers. Niet aansluiten leidt vaak tot uitsluiting,
waardoor een mogelijk belangrijk potentieel niet aangeboord wordt en nooit
ontdekt wordt. Hierdoor kan een maatschappij, net als een kind in zijn
ontwikkeling blijven steken, waardoor het niet de rijpheid bereikt die in
essentie mogelijk is. Wat in eerste instantie lijkt als een minimaal verlies op
individueel niveau van de betreffende groepering, blijkt zich te vertalen tot
een groot verlies voor de gehele maatschappij. De status quo blijft bestaan,
maar het ware potentieel blijft onontdekt!
Huisregels voor Vaders door Frank Meijer op Vaderschap.org
Vaderschap.org
|
28 Oktober 2008 | 21:36:27
De wekker gaat.... Het is 6.00 uur en pikkedonker. In het holst van de
ochtend loopt papa naar beneden. Terwijl die op het kranten-geklapper
van de brievenbus wacht smeert ie alvast het brood voor de kinderen om
mee naar school te nemen. Hij heeft geluk: de vrouw ligt nog op een oor
en hij verwent z'n kids lekker met wit brood, ruim boter en hagelslag.
Mag eigenlijk niet van school al die zoete rotzooi maar ach...
Na
een bak koffie, het leeghalen van de vaatwasser vertrekt vader naar z'n
werk. Na 5 minuten rijden sluit ie achteraan in de rij met andere
vaders. 2 uur later en 45 kilometer verderop parkeert ie bij kantoor en
neemt plaats achter de computer. Pfff eindelijk rust.... Tot 19:00 uur
in ieder geval.
Lof weblog - Sabriye Sambou deel 4
LOF
|
24 Oktober 2008 | 20:51:17
Mannen willen echt wel zorgen!
Mannen willen ook zorgen dat is niet het probleem. Het probleem is dat
zij het niet zoveel doen als vrouwen. Door Sabriye Sambou.
Waarom?
Omdat in onze huidige opdeling van arbeid en zorg, deze twee
complementaire delen van het leven met elkaar conflicteren. Onze
arbeidsmarkt is namelijk nog ingericht op werknemers zonder
zorgverplichtingen. De werknemer werd immers in dit model door moeders
de vrouw van zijn zorgverplichtingen ontheven, maar aangezien vrouwen
nu ook volop aan het werk zijn en niet zoals mannen over deze stroom
van zorgondersteuning beschikken, werkt dit model stagnerend. Het houdt
man en vrouw gevangen in oude rollen.
Combinatie werk en mantelzorg kan beter - Linda Rigters FNV
Het Parool
|
23 Oktober 2008 | 14:40:16
Combinatie werk en mantelzorg kan beter
Henk (37) werkt 38 uur per
week in de bouw en is
mantelzorger voor zijn
vrouw Maaike (32), die
chronische pijn heeft en invalide is
als gevolg van posttraumatische
dystrofie. Een zware combinatie. De
zorg voor zijn vrouw kost Henk veel
vakantiedagen en inkomen, want
de 76 uren zorgverlof (kortdurend
zorgverlof waarbij 70 procent van
het salaris wordt doorbetaald), zijn
absoluut niet toereikend. En dat is
nog niet alles. “Ik mis vooral begrip.”
Keuzevrijheid & Zelfbeschikking door Christien Brinkgreve
Mama's
|
10 Oktober 2008 | 07:50:48
Keuzevriijheid en zelfbeschikking
door Christien Brinkgreve
Voor de laatste avond van de cursus Ken uzelf, autobiografisch schrijven die ik deze zomer gaf op de Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW in Leusden) had ik een film gedacht, As it is in Heaven, van de regisseur Kay Pollak.Ik
had die ooit gezien, was toen erg onder de indruk en dacht dat hij wel
toepasselijk zou zijn: het ging over een dirigent die een hartaanval
kreeg en zijn rust toen zocht in zijn oude geboorteplaatsje ergens in
het hoge noorden van Zweden. Op zoek dus naar zichzelf, dat was me
bijgebleven.
Opzij interview met Sabriye Sambou door Frieda Pruim
Opzij
|
08 Oktober 2008 | 07:37:57
SABRIYE SAMBOU
Deze zomer nam Sabriye Sambou
(37) het initiatief tot een nieuwe emancipatiebeweging die vrouwelijke
waarden hoog in het vaandel heeft. Zij organiseert op 9 februari 2009
een Godinnenspektakel in Amsterdam.
Wie is Sabriye Sambou?
‘Ik ben moeder van vier kinderen, van wie er een is gestorven, en auteur van Het boek der Godinnen
dat vorig jaar is verschenen. Daaruit is het godinnennetwerk
voortgevloeid, waarin vrouwen elkaar ondersteunen in hun relatie. Tot
tien jaar geleden werkte ik fulltime in de IT, maar na een burnout heb
ik een vorm gezocht om werk en zorg beter te kunnen combineren. Ik ben
geboren als Thessa de Bruin: Sambou is de achternaam van mijn man, de
naam Sabriye (geduldige vrouw) heb ik vorig jaar aangenomen na
het overlijden van mijn vierde kind en ontrouw van mijn partner. We
zijn nog steeds bij elkaar.’
Co-Creating Our Future: From Domination to Partnership Riane Eisler
Partnerschapsmodel
|
06 Oktober 2008 | 17:12:09
Co-Creating Our Future:
From Domination to Partnership
copyright 2008
Riane Eisler
This article is donated to the Godinnenspektakel Movement in Holland.
When I was a little girl and my parents and I had to flee Nazi Europe, I began to ask questions many of us have asked at one point or another in our lives: Does it have to be this way? Does there have to be so much brutality, so much pain, so much violence, so much suffering? Years later, in the course of my research, I asked further questions: Why don't we have a more equitable, peaceful, and caring world when we humans have such a profound yearning for love, beauty, and justice? Why haven't we been able to get rid of both war and the war of the sexes? Why, when seeking pleasure and avoiding pain is the most basic human drive, do so many of our stories idealize, and even sacralize, the infliction or suffering of pain? What can we do, both personally and through social and political action, to change this?
Wie is wie in het Godinnenspektakel - Lauk Woltring
Mama's
|
06 Oktober 2008 | 12:21:08
Wie ik ben?
Lauk Woltring
Waarom ik aan het Godinnenspektakel meedoe?
Ik
wil er aan bijdragen mannen én vrouwen te stimuleren elk voor zich en
ook samen in balans te komen. Ophouden met onnodige strijd. Laten we
ons bepalen tot het wezenlijke: leren van onze ervaringen, respect voor
elkaar - ook als het moeilijk is - opkomen voor jezelf (na eerst te
hebben nagedacht wát nu eigenlijk écht van belang is) en meer
perspectief voor de volgende generatie, onze kinderen.
Wat ik doe?
Allerlei scholing, training, coaching, advies- en ontwikkelingswerk dat te maken heeft met ‘constructief werken met jongens';
lezingen, conferenties, workshops, artikelen en boeken. In Nederland
en daarbuiten. Van kinderopvang en onderwijs tot justitie, politie en
verkeersopleidingen (en nog meer)
Op naar het Partnerschapsmodel!
Mama's
|
06 Oktober 2008 | 12:14:11
Op naar het Partnerschapsmodel!
Het Godinnenspektakel roept op tot eMENSipatie, door te vragen voor een gelijkwaardering van vrouwelijkheid.
Amerikaanse
sociologe Rianne Eisler maakt onderscheid tussen het dominatormodel,
een model waarin bepaalde mensen heersen over andere, en het
partnerschapsmodel, waarin mensen gelijkwaardig en autonoom naast en
met elkaar leven. Het patriarchaat waar we nu van los komen is een
dominatorenmodel, waarin onder andere het mannelijke superieur is aan
het vrouwelijke en blank superieur is aan gekleurd.
Vaderschap & Zorg
Persberichten
|
03 Oktober 2008 | 07:45:23
Persbericht Godinnenspektakel
Vaderschap & Zorg
Amsterdam, 3 oktober 2008. Het Godinnenspektakel, de nieuwe
emancipatiebeweging voor vrouw en man heeft deze maand als thema ‘Vaderschap
& Zorg’.
Zorgparticipatie van de man
Omdat mannen niet evenredig veel zorgen als vrouwen of
evenredig veel tijd aan de opvoeding en verzorging van hun kinderen besteden,
wordt er te vaak gedacht dat dit voortkomt uit een gebrek aan motivatie aan de
kant van de man. Mannen willen vast niet meer zorgen zegt men, anders zouden ze
het wel doen.
In de combinatie-economie waar minister Plasterk over
schrijft in het ‘Plan voor de man’ en de Emancipatienota ‘Meer kansen voor
vrouwen’ is een strikte scheiding van arbeid en zorg niet meer mogelijk. Veel
mannen die levenslang full-time buitenshuis hebben gewerkt geven achteraf aan
dat zij hun kinderen erg hebben gemist. Als zij het over hadden kunnen doen
hadden zij graag andere keuzen gemaakt. De mannen die om welke reden dan ook
hun zorgparticipatie hebben vergroot, ontdekken vaak tot hun verassing hoe veel
bevrediging zij uit zorgarbeid putten. Mensen die arbeid en zorg met elkaar in
balans weten te brengen, blijken het meest tevreden te zijn. Deze tevredenheid
vertaald zich weer terug naar de werkvloer in hogere productiviteit en
loyaliteit naar de werkgever als deze een gedegen zorgfaciliterend beleid
voert. Want wie loopt er niet een stapje harder voor de baas die rekening met
zijn/haar personeel houdt?
Dubbel moraal
Willen we dat mannen beter zorgarbeid en betaald arbeid kunnen
combineren, dan zal de status en de economische waardering van zorg verhoogd
dienen te worden. Er speelt hier een beetje een dubbel moraal, als maatschappij
hebben we vrouwen jarenlang verteld dat deze bezigheden geen waarde hadden en
feitelijk een verspilling van haar tijd en intelligentie waren. Dit negatieve
imago moet nu ongedaan gemaakt worden, als we willen dat mannen in de rij gaan
staan om hun zorgaandeel te vergroten. Zorgarbeid heeft een intrinsieke waarde
waar betaald arbeid niet aan kan tippen, natuurlijk kent het monotone, zich
steeds herhalende werkzaamheden, datzelfde kan echter ook gezegd worden van de
meeste betaalde banen.
Verder als we mannen willen stimuleren meer van hun
beschikbare tijd in zorgarbeid te investeren, dan zullen we op moeten houden
met het marginaliseren van de zorgarbeiders. Veel mannen kunnen zich in het
huidige systeem niet veroorloven om hun zorgparticipatie te verhogen of zelfs
als zij moeten, langdurig te combineren met betaald arbeid. Simpelweg omdat
zorgarbeid nu voornamelijk voor rekening komt van de zorgverlener. Dit zie je
omgedraaid in het feit dat veel vrouwen part-time werken om de combinatie
werkbaar te maken, met als gevolg dat door de marginalisatie van zorgarbeiders,
vrouwen onvoldoende economisch onafhankelijk kunnen zijn. Kortom, zorgarbeid
kost de zorgverlenende tijd en geld. Tijd die niet in betaald arbeid
geïnvesteerd kan worden, en geld dat verloren gaat door de gemiste uren op de
arbeidsmarkt en de ontbrekende compensatie voor de geleverde zorgarbeid.
Een persoonlijke keuze?
Om de discussie nog troebeler te maken wordt dan vaak
geroepen dat zorgarbeid een persoonlijke keuze is. Je kunt het immers ook
uitbesteden. Maar kun je affectieve zorg uitbesteden? De huidige situatie in de
zorgsector is zodanig dat de professionele zorgverleners het zo druk hebben dat
zelfs verzorgingstaken in gedrang komen, laat staan dat zij de tijd hebben om
hun cliënten de affectieve zorg te geven die zij zouden willen. Daarnaast is
het bijvoorbeeld in stervensbegeleiding de vraag of een mens een dergelijke
kans wil laten liggen, om de geliefde te begeleiden en te verzorgen in de
laatste dagen van zijn of haar leven. De veiligheid en geborgenheid die de
stervende geboden kan worden, door de begeleiding van een geliefde in een voor
veel mensen zo’n angstige situatie als de transitie naar de dood. Maar ook de
verrijking voor de stervensbegeleider, om de laatste dagen van het leven van
een geliefde te kunnen en mogen delen.
Samen dragen
Er zijn in alle sectoren goede uniforme zorgarbeidafspraken
noodzakelijk zodat zorgarbeidverleners niet meer afhankelijk zijn van
individuele onderhandelingskracht om zorgverlof te verkrijgen. Tevens dienen er
duidelijke richtlijnen te komen over de duur van het verlof en het doorbetaald
krijgen van verlof. Veel zorgverlenende dreigen door de hoge druk, zelf uit te
vallen door ziekte of het nemen van ontslag, wat een voorkombaar verlies
betekent voor mens en maatschappij.
Het vraagt van werkgevers een mentaliteitsverandering, omdat
zorgarbeid nu onlosmakelijk verbonden is met elke medewerker. De voormalige
kostwinner werd nog door zijn zorgende partner van zijn zorgverplichtingen
ontheven en dus had de werkgever geen ‘last’ van de zorgverplichtingen van
werknemers. In een combinatie-economie heeft elke werknemer potentiële
zorgverplichtingen en dienen bedrijven hier rekening mee te houden. Zelfs
mensen zonder kinderen, ontkomen eveneens
niet aan zorgen, bijvoorbeeld voor een zieke partner, ouder of andere
dierbare.
Een man met een doodzieke vrouw onder chemobehandeling, met
twee angstige kinderen omdat mama te ziek is om nog voor hun te kunnen zorgen,
zo’n man moet zich niet ook nog eens druk moeten maken over of zijn baan op het
spel staat en of als hij zorgverlof opneemt, er onvoldoende inkomsten zijn. Als
maatschappij is het onze taak gezinnen als deze te ondersteunen, het kan
namelijk een ieder van ons overkomen. Het is een collectief risico dat we als
samenleving moeten dragen.
Hetzelfde geldt voor de discussie over vaderschapsverlof.
Vaders zijn net zo belangrijk in een opvoeding als moeders. Een goede hechting
tussen vader en kind is van groot maatschappelijk belang omdat het van invloed
is op de mate van zorg die de vader aan zijn kind zal leveren. Daarnaast is een
goed gehecht kind minder risicovol voor het belasten van de samenleving in
medische of justitiële zin. Kosten die wij als maatschappij anders ook zouden
moeten dragen.
Meeste omliggende EU landen hebben al goede wetgeving die
zorgarbeid faciliteert, Nederland loopt op dit gebied enorm achter. De FNV
heeft een aantal innovatieve voorstellen over hoe we zorgarbeid meer
verantwoord met betaald arbeid kunnen combineren.
Hun voorstel is te lezen op het Godinnenspektakel
burgerinitiatief : http://godinnenspektakelburgerinitiatief.punt.nl/
Op het Mannen Forum van het
Godinnenspektakel kunnen mannen met elkaar discussiëren omtrent de
emancipatiethema’s van de man: http://hetmannenforum.punt.nl/
Godinnenspektakel door Mirjam Windrich
Mirjam.nu
|
02 Oktober 2008 | 07:26:32
Godinnenspektakel
Ja, het schijnt echt aan de gang te zijn, de Derde Golf. Wat? De derde
feministische golf, weet u wel. Dacht u ook dat die met Heleen Mees en
haar borstvoedingstheorie was begonnen? Vergeet het maar.
Breng ook je stem uit! In de laatste kolom aan de rechterzijde staat onder het kopje Opinie & debat de polderpeil. Klik hier om je stem uit te brengen.
Samen voor de verbetering van de positie van man en vrouw
Vrouw.nl
|
28 September 2008 | 08:33:59
Het Godinnenspektakel Netwerk dat zich inzet voor de
emancipatie van vrouw en man, is tevens fundraiser voor 'Derde Golf
Initiatieven'. Deze fundraiser vind plaats via een Online Goede Doelen
Veiling, waar bedrijven een product aan hebben gedoneerd dat online
geveild wordt.
Kom, steun de Derde Golf Initiatieven! Kijk geregeld op de
Online Goede Doelen Veiling, om de nieuwste producten te aanschouwen
die aan het Godinnenspektakel zijn gedoneerd.
Godinnenspektakel of: de derde golf
Vrouwenblog.nl
|
23 September 2008 | 09:56:19
Godinnenspektakel of: de derde golf
Emancipatie is in een nieuwe fase beland en heet eMENSipatie. Initiatiefneemster van deze ‘derde golf’ is Sabriye Sambou. Zij startte speciaal hiervoor een site: Godinnenspektakel. Tot mijn genoegen las ik dat er ook een mannelijke pendant is, het Mannenforum. Eindelijk, dacht ik, komen mannen en vrouwen samen tot de conclusie die ze al heel lang gelden hadden kunnen trekken als ze Jung of de Tao hadden gelezen.
Ruimte voor ouderschap moet je nemen! Interview met Sonja Copijn
Indipenda
|
23 September 2008 | 08:49:11
Ruimte voor ouderschap moet je nemen!
Door Sabriye Sambou.
Sonja Copijn is één van de drijvende krachten achter ‘het ruimte voor
Ouderschapscongres’ dat op 25 juni gehouden werd in het Muziekgebouw
aan ’t IJ. Op de begrafenis van haar grootmoeder Annet Schukking in
2004, kwam Copijn vriendinnen van haar grootmoeder tegen en besloten
zij iets te willen doen met het levenswerk van de vrouw die
werkgroepmoeders.nl had opgericht.
Ja hoor, het is hoog tijd voor de Derde Golf - door Elma Drayer
Trouw
|
17 September 2008 | 23:13:54
Ja hoor, het is hoog tijd voor de Derde Golf
Elma Drayer
Sinds deze zomer zoemt het weer rond: het zou de
hoogste tijd zijn voor de Derde Golf. En dan nu een die ons voert naar
een samenleving waar de ’vrouwelijke waarden’ in even hoog aanzien
staan als de mannelijke. Want heus, wij vrouwen hebben het vandaag de
dag niet makkelijk.
Het begon in juli met een opiniestuk in de Volkskrant
waarin ene Sabriye Sambou pleitte voor ’de vrouwelijke touch’ die een
’verrijking’ zou zijn voor ’het bestaande mannelijke model’. „Het
probleem is dat vrouwelijke waarden, omgangsvormen en de van oorsprong
vrouwelijke taken nog altijd een lage status hebben in onze
maatschappij en niet voor vol worden aangezien.”
Lof weblog - Sabriye Sambou deel 3
LOF
|
17 September 2008 | 15:25:30
Ouderschap en Betaald werk
Men hoort de laatste jaren vaak dat de emancipatie van de autochtone
vrouw een feit is en dat het enige wat de Nederlandse vrouw noch rest
is het bevrijden van haar allochtone zuster uit de culturele en
religieuze onderdrukking waar zij onder vermeend wordt te lijden.
Hoewel het zeker waar is dat de allochtone vrouw voor haar eigen
emancipatie uitdagingen staat, is het idee dat de emancipatie van de
Nederlandse vrouw voltooid is, natuurlijk niet waar. Zelfs met 40%
vrouwen aan de top, zal de emancipatie van man en vrouw niet een feit
worden, ook al is dit percentage een goed streven.
De
werkelijke emancipatie van een maatschappij is niet afhankelijk van
hoeveel vrouwen er in een top zitten en hoeveel uren deze vrouwen
wekelijks aan betaald arbeid besteden. Werkelijke emancipatie is te
meten in het feit dat wat vrouwen denken, zeggen, doen en willen even
belangrijk is als het mannelijke equivalent. Maar vooral dat de sterke
scheiding tussen publiek en privé verdwijnt waardoor de twee werelden
weer één worden. Één wereld waarin beide seksen zich naar believen
kunnen begeven en verschillende rollen op zich kunnen nemen, in plaats
van in één vaste rol gevangen te zijn.
Een jaar sabbatical meer geaccepteerd dan ouderschapsverlof
Peuteren.nl
|
07 September 2008 | 10:58:52
Een jaar sabbatical meer geaccepteerd dan ouderschapsverlof
Het
Godinnenspektakel, de nieuwe emancipatiebeweging voor man en vrouw
pleit deze maand voor een betere balans tussen ouderschap en betaald
werk. Het Godinnenspektakel vraagt voor een gelijkwaardering van
vrouwelijkheid en de vrouwelijke waarden opdat zij het reeds bestaande
mannelijke model kunnen complementeren.
In de combinatie ouderschap en betaald werk komt nog heel sterk naar
voren hoe onze huidige arbeidscultuur gebaseerd is op een verouderd
model dat rekent vanuit de werknemer die geen zorgverplichting heeft.
De kostwinner die door zijn zorgende partner van zijn zorgplicht wordt
‘ontlast’.
Dit oude denkmodel ziet de binnenwereld (zorg) en de buitenwereld
(betaalde arbeid) als twee strikt gescheiden werelden die los van
elkaar opereren. Het nieuwe paradigma ziet de privé sfeer en de
publieke sfeer als één wereld, waarin man en vrouw zich vrijelijk
kunnen bewegen. Een partnerschap van samen werken en samen zorgen.
Persbericht Godinnenspektakel Themamaand Ouderschap & Betaald werk
Persberichten
|
04 September 2008 | 09:13:21
Persbericht
Godinnenspektakel
Themamaand
Ouderschap & Betaald werk
Vrouwen hebben zich het recht verworven man te zijn,
echter vrouwelijkheid zelf, is nog altijd tweederangs!
Amsterdam, 4 september 2008. Het Godinnenspektakel, de
nieuwe emancipatiebeweging voor man en vrouw pleit deze maand voor een betere
balans tussen ouderschap en betaald werk. Het Godinnenspektakel vraagt voor een
gelijkwaardering van vrouwelijkheid en de vrouwelijke waarden opdat zij het
reeds bestaande mannelijke model kunnen complementeren.
In de combinatie ouderschap en betaald werk komt nog heel
sterk naar voren hoe onze huidige arbeidscultuur gebaseerd is op een verouderd
model dat rekent vanuit de werknemer die geen zorgverplichting heeft. De
kostwinner die door zijn zorgende partner van zijn zorgplicht wordt ‘ontlast’.
Dit oude denkmodel ziet de binnenwereld (zorg) en de
buitenwereld (betaalde arbeid) als twee strikt gescheiden werelden die los van
elkaar opereren. Het nieuwe paradigma ziet de privé sfeer en de publieke sfeer
als één wereld, waarin man en vrouw zich vrijelijk kunnen bewegen. Een
partnerschap van samen werken en samen zorgen.
De disbalans tussen het ‘mannelijke’ en het ‘vrouwelijke’ is
nog heel zichtbaar in onze beeldvorming omtrent verlof. Het nemen van een
sabbatical of het verlof opnemen voor een wereldreis worden gezien als
legitieme redenen tot verlof. Deze vormen van verlof beïnvloeden ook nauwelijks
de terugkeer in het arbeidsproces. De werkgever houdt de arbeidsplaats voor de
werknemer vast door er een tijdelijke kracht voor in te huren en als de
werknemer verkwikt terugkomt van zijn wereldreis of sabbatical, dan kan hij in
ieder geval zijn oude baan terugkrijgen of soms zelfs hoger instromen.
Waar een verlofperiode van een jaar voor een sabbatical of
een wereldreis volledig acceptabel is, is dit ineens voor ouderschapsverlof
veel te lang! Allerlei motivaties die niet in beschouwing worden genomen bij
verlof zoals een sabbatical of wereldreis worden bij ouderschapsverlof als
obstakel aangevoerd voor het zo lang absent zijn van de werkvloer. Daarnaast
wordt de verlofperiode zelf als een stilstand in ontwikkeling gezien, terwijl
een sabbatical en een wereldreis als een verrijking in ontwikkeling worden
beschouwd.
Waarom ervaren we als
maatschappij ouderschapsverlof als inferieur aan deze andere vormen van verlof?
Omdat we nog altijd leven in
een maatschappij waarin wat mannen denken, doen en zeggen hoger gewaardeerd
wordt dan hun vrouwelijke equivalent.
Dat dit een achterstandspositie van de vrouw tot gevolg
heeft gehad is bekend. Wat we nu echter ontdekken is dat deze strikte scheiding
van werelden ook heel verstikkend heeft gewerkt voor mannen. Ook mannen dienen
zichzelf te bevrijden uit het hun opgedrongen keurslijf. In de regel des te
lager het arbeidsniveau van de man, des te meer deze gedwongen wordt zijn
zorgbehoeften te onderdrukken. De arbeidscultuur waar hij in werkt dicteert dat
hij zich loskoppelt van zijn zorgverantwoordelijkheden, omdat deze niet als
‘mannelijk’ worden ervaren en dus inferieur zijn aan zijn capaciteit om
inkomsten te verwerven.
Speciale aandacht deze maand voor studerende moeders, zeker
ook met oog op de opkomende scholingsplicht voor bijstandmoeders. Een verkort
voorstel van Annemiek de Jong van Stichting Steunpunt Studerende moeders vindt
u op onze burgerinitiatief site (http://godinnenspektakelburgerinitiatief.punt.nl).
Via het steunpunt heeft zij de knelpunten in de combinatie ouderschap en
studeren gesignaleerd en een rapport met aanbevelingen geschreven om deze
combinatie beter te faciliteren.
Het volledige
rapport is via st. steunpunt studerende moeders te bestellen door 8,- over te
maken op het rekeningnummer (Rabobank) 118930958 o.v.v.
rapport en uw adresgegevens (waar het rapport naar verzonden moet
worden.) of indien u een digitaal rapport wenst te ontvangen het
betreffende e-mail adres. www.studerendemoeders.nl
Zelfbeschikking en keuzevrijheid bij werk en zorg door Grace Dias
Vrouwenwoensdag
|
01 September 2008 | 08:56:20
Zelfbeschikking en keuzevrijheid bij werk en zorg
Je kunt niet fulltime werken
én veel tijd met je kinderen besteden. Je kunt niet thuisblijven én een eigen
bijdrage leveren aan de economie. Je kunt niet parttime werken én ruim baan krijgen
voor je ambities. Je zult ergens een keuze moeten maken. Helaas betekent kiezen
voor het één automatisch dat je meer afstand moet nemen van het ander.
Eenmaal gekozen, richten we
ons leven in en houdt die keuze ons niet meer dagelijks bezig. Maar enige
frustratie, gevoel van spijt of ontoereikendheid voelen we af en toe toch. Het
gras lijkt dan groener bij de buren. Op die momenten hebben we behoefte aan
bevestiging van onze beslissing.
Nu de vraag om meer
arbeidskracht actueel is, helpen de media ons een handje. Allerlei stellingen,
deskundige meningen en polls passeren de revue. De centrale vraag lijkt het
vaakst: hoe kun je ondanks je zorgwens meer werken? Genoeg affirmatie voor de
fulltime- en parttime werkende ouders dus.
Thuisblijvende ouders lijken
aan een korter eind te trekken. Toch verdienen zij evenveel respect. Waarom zou
hun keuze een gemakkelijkere zijn en hun motieven niet net zo zwaarwegend? Niet
elk kind is immers hetzelfde en heeft dezelfde behoeften, niet elke ouder
dezelfde doelen. Baseren we onze keuzes niet eerder op persoonlijke drijfveren,
een rustiger gezinsleven of een ambitieuzere carriëre, dan op de gevolgen voor
de economie?
De voorwaarden voor het
combineren van werk en zorg zijn in onze maatschappij niet bepaald ideaal. Hoe
we dat kunnen bereiken is een andere
discussie. Zolang buitenshuis de beste omstandigheden ontbreken, is het logisch
om binnenshuis de beste te zoeken. Twee parttime werkende ouders zijn dan voor
het gezin niet persé beter dan één fulltime vader of moeder. Niet alles is
zwart-wit. Dus laten we termen als thuismutsen, carriëre-bitches en kleine
baantjes nu eens afschaffen en wat meer wederzijds respect hebben. Ouderschap
en alle keuzes daaromheen zijn al ingewikkeld genoeg.
Hoe je voor jezelf de beste
keuze maakt? Onderzoek en volg je werkelijke motieven. Weet je wat je het
liefst wilt, dan kun je daarvoor mogelijkheden onderzoeken en creëren. Dat is
zelfbeschikking. Hoe beter je eigen keuze jou past, hoe minder belang je hecht
aan wat je omgeving zegt of doet. En hoe groter de kans dat je onder hectische
omstandigheden je evenwicht bewaart. Als jij goed in je vel zit, profiteert
iedereen daarvan, in de eerste plaats je kinderen.
In Nederland kun je zelf
bepalen hoe je je leven vorm geeft. Doe dat vooral .
Grace Dias is coach (www.loutercoaching.nl) en oprichter van
het laagdrempelige initiatief www.vrouwenwoensdag.nl.
Het biedt vrouwen elke maand op 20 locaties door heel Nederland stimulerende
uitwisseling en workshops op het gebied van persoonlijke ontwikkeling,
ouderschap, werk en ondernemen.
Slow feminisme door Irina van der Sluijs in reactie op artikel Iteke Weeda in de Trouw
Waterlog
|
25 Augustus 2008 | 12:28:55
Slow Feminisme
Het zat me al een tijd niet lekker. Waarom al die aandacht voor
Heleen Mees en consorten in het emancipatiedebat? Vanuit mediaoogpunt
begrijp ik het wel. Nederlandse wereldvrouw die vanuit New York of
Brussel haar macht te gelde maakt. Nooit te beroerd om harde uitspraken
te doen of extreme standpunten in te nemen. Erudiet, welbespraakt,
intelligent, verzorgd uiterlijk. Kortom, de ideale gast in
praatprogramma’s en krantenrubrieken.
Wat irriteerde me? Het was geen aversie tegen de ‘powerfeministes’
in kwestie. Nee, ik heb achting
voor hun werk en hun inzet tegen de
onderdrukking van vrouwen. Ja, ik ergerde me aan hun eenzijdige kijk op
emancipatie of beledigende verwensingen aan het adres van vrouwen die
andere keuzes maken (Mees:
‘Ik weet heel goed dat dwangarbeid in strijd is met alle internationale
verdragen, maar ik heb het soms zo gehad met de deeltijdfeministes die
hun talenten verkwanselen dat ik hem morgen nog zou willen
herinvoeren.’).
Maar dat was niet alles. Ik kon er de vinger niet op leggen totdat ik vorige week een artikel las van de hand van Iteke Weeda,
emeritus-hoogleraar emancipatievraagstukken. Zij legt de nadruk op de
statusverschillen tussen het mannelijke en het vrouwelijke.
‘Emancipatie’, schrijft ze, ‘verloopt nog steeds in een masculiene
richting. De hele samenleving vermannelijkt. Je hoeft er de krant maar
voor op te slaan, of de tv aan te zetten, of je hoort hoe sterk die
tendens is.’ Verderop stelt ze: ‘De waarde van betaalde arbeid wordt
gedefinieerd vanuit het –mannelijke- prestatie- en groeimodel, dat ook
criteria aanreikt voor wat ‘top’ en ‘carrière’ inhouden.’
Spits: Was will der Mann? Interview met Lauk Woltring door Margreet van Beem
Spits
|
22 Augustus 2008 | 12:57:24
Niet alleen vrouwen, maar ook mannen zitten al
generaties vast in een wurgend
rollenpatroon, zegt
adviseur Lauk Woltring. De emancipatie lijkt echter
vooral een vrouwenzaak, een discussie over de wensen van de man wordt
nauwelijks gevoerd, stelt hij. Een nieuw mannenforum moet hier verandering
in brengen. „Ook mannen hebben recht op zelfbeschikking.”
Opzij : Nieuwe emancipatiebeweging interview met Sabriye Sambou door Frieda Pruim
Opzij
|
22 Augustus 2008 | 12:50:08
Deze zomer nam Sabriye Sambou (37) het initiatief tot een nieuwe emancipatiebeweging die vrouwelijke waarden hoog in het vaandel heeft. Zij organiseert op 9 februari 2009 een Godinnenspektakel in Amsterdam.
Wat wil De Man? door Lauk Woltring
Ikvader.nl
|
21 Augustus 2008 | 07:22:33
Deze eeuwige vraag die, volgens Freud althans, toch
zo eenvoudig beantwoord kan worden, zorgt altijd weer voor nieuwe
gespreksstof. Dit keer buigt zelfs een clubje zelfbenoemde 'godinnen'
zich over deze vraag. En hoe! Het Godinnenspektakel,
zoals deze club zich noemt, streeft niets minder na dan 'het
emanciperen van de mens' door het ontketenen van een derde
emancipatiegolf waarin mannen zich kunnen bevrijden van hun
arbeidsmoraal. Enzo. Normaal gesproken houden wij ons Oostindisch doof
voor dit soort ronkende initiatieven omdat het spektakelstuk doorgaans
bestaat uit een snel leeglopende luchtballon. Maar voor het
Godinnenspektal maken we toch een uitzondering omdat het gepaard gaat
met een interessant betoog van Lauk Woltring,
een trainer/schrijver/consultant die zich onder meer bezighoudt met
kwesties als het opvoeden van jongens.
Een Goddelijke emancipatiegolf
Vrouw.nl
|
18 Augustus 2008 | 07:58:20
Mijn naam is Sabriye Sambou. Ik ben moeder van vier kinderen,
schrijfster van o.a. 'Het Boek der Godinnen, het geheim van een
huwelijksparadijs' en coördinator van het Godinnenspektakel. Nou klinkt
het woord Godinnenspektakel wellicht wat zweverig, of op zijn best door
veel wierrook omhuld. Dat is het echter niet. Het is de verzamel naam
voor een nieuwe emancipatiebeweging dat een platform vormt voor een
paradigmaverschuiving van het oude patriarchale denken naar een nieuw
denkmodel, waarin gelijkwaardigheid het uitgangspunt is.
De roep om meer vrouwen aan de top stemt zorgelijk. Alsof alleen carrière en betaalde arbeid zinvol zijn voor de samenleving.
Hoe
lang is het geleden? Een eeuw, twee eeuwen? De stads- en streekbussen
waren nog getooid met afbeeldingen van kwieke meiden met de tekst:
’Kies exact’. Op de affiches zag je jonge vrouwen in witte jas met de
woorden: ’Word tandarts, geen tandartsassistente’. Grappig was nog wel
de kreet: ’Ga onder het aanrecht liggen, ga er niet achter staan’.
Toen
al kon ik het benauwd krijgen van de eenzijdige kijk op emancipatie,
met nadruk op het inhalen van achterstanden door vrouwen. Ik bedacht
leuzen als ’Lol in de dubbelrol’ en eiste dat dezelfde bussen
tegelijkertijd frisse jongens in beeld zouden brengen met het dringende
advies ’Kies voor zorg’. Een beetje evenwicht moet er toch zijn.
Vrouw.nl: Marja Pronk 'de Spitsuurclub' is Godinnenspektakel gastschrijver
Vrouw.nl
|
12 Augustus 2008 | 12:46:50
Familievriendelijk werkgeverschap helpt vrouwen naar de top
Nederland is een uitzondering als het gaat om de combinatie van
werken en opvoeden. We blinken uit in deeltijdwerk en vooral vrouwen
maken grif gebruik van de mogelijkheden die daartoe geboden worden.
Steeds vaker verschijnen er negatief getinte berichten in de media over
ons anderhalfverdienersmodel, waarin vooral gemeld wordt dat we een
voorbeeld moeten nemen aan vrouwen in de Scandinavische landen en
Amerika. Daar werken mannen en vrouwen vaker fulltime en worden
kinderen en huishoudelijke klussen meer uitbesteed. Wat er in deze
berichtgeving echter vaak mist, is de vermelding dat vrouwen in deze
landen wel fulltime móeten werken, het is voor hen een financiële
noodzaak.
Een onoverbrugbare kloof? Gaapt
er tussen mannen en vrouwen een onoverbrugbare kloof waardoor ze
elkaar, net als deze twee koningskinderen uit de eerste strofe van een
middeleeuws vers, nooit kunnen naderen? Gelukkige relaties lijken
immers eerder een uitzondering dan regel. Een op de drie stellen, zo
melden de statistieken, gaan binnen vier jaar weer uit elkaar. Volgens
John Gray, in zijn bestseller Mannen komen van Mars vrouwen van Venus(1999) zou
dat komen omdat vrouwen en mannen de wereld anders beleven en daardoor
andere waarden hebben. Als we de verschillen tussen de seksen zouden
accepteren dan kunnen we vrede hebben met het verschil en af en toe,
zelfs met hartstocht, zwaaien vanaf de eigen oever. De koningskinderen
nemen geen genoegen met de kloof. Het gedicht vertelt voorts dat zij
drie kaarsen ontsteekt om de duisternis te verlichten zodat haar
geliefde veilig naar de andere oever kan zwemmen. Maar dan komt er een
heks die de kaarsen uitblaast waardoor de jongen zijn oriëntatiepunt
verliest en alsnog verdrinkt in de rivier.
Verlangen Geliefden
die naar elkaar verlangen maar elkaar niet kunnen naderen, gehinderd
door een fysiek en of emotioneel obstakel, is een thema dat een spoor
trekt in onze literatuurgeschiedenis die klassiekers heeft opgeleverd
zoals de Goddelijke Komedie van Dante (1265- 1321) bijvoorbeeld. Dante
maakt een opgang naar de hemelse sferen in de hoop zijn verloren
Beatrice te vinden. Evenals zijn tijdgenoot de humanist Petrarca die
door de gratie van de onbereikbaarheid van Laura (ze was gehuwd)
lyrische gedichten schreef die nu tot de wereldliteratuur behoren. En
dan te denken aan al die gelieven, al voortijdig in elkanders armen de
dood vinden zoals Tristan en Isolde of zoals Romeo en Juli. Onze
koningsdochter springt overigens haar geliefde, in de verdrinkingsdood,
achterna in de hoop hem in de hemel weer te kunnen ontmoeten. Hoewel
“de onbereikbare geliefde” in de middeleeuwen een veel voorkomend thema
was is ze toch ook een uitdrukking van de complexiteit van de liefde
die we ook in onze tijd zowel op podia, in de literatuur, in de film
maar vooral in de realiteit terug zien. Films of boeken waarin het
“goed” afloopt lijken verdacht: een romantische illusie die slechts
voorziet in de behoefte van dromerige bakvissen of vrouwen die de sleur
van hun bestaan willen verlichten door de imaginaire hoop op redding.
Toch is er blijkbaar, zowel bij vrouwen als bij mannen, de behoefte aan
de romantische illusie, een scenario die de belofte in zich heeft dat
we met de ander voor altijd samen gelukkig kunnen zijn. De testemonials
op de datingsite’s doen een appel op dit verlangen, evenals de cult van
“Valentijnsdag” . Ook het trouwen is weer een volledig ritueel geworden
met alles er op en er aan. “De weddingplanner” is een nieuw beroep dat
lucratief schijnt te zijn: romantiek op bestelling. De bruiloftsgasten
zijn geroerd, en de passanten blijven staan om toch een glimp op te
kunnen vangen van het paar. Het romantische beeld dat wordt opgeroepen
doet bij velen een appel op een diep oer verlangen, de hoop dat het
toch mogelijk is de oversteek naar de ander te kunnen maken.
Lof weblog - Sabriye Sambou deel 2
LOF
|
26 Juli 2008 | 22:10:41
Keuzevrijheid & Zelfbeschikking
De eerste themamaand zit erop en er is al een flinke discussie
losgekomen in de Volkskrant of ‘het herwaarderen van vrouwelijkheid’ de
emancipatie zal bevorderen of ondermijnen. Tegenstanders zijn bang dat
door een herwaardering van vrouwelijkheid, de vrouw weer
teruggeslingerd wordt in de tijd, als slaaf van het aanrecht. De
verschillen tussen man en vrouw mogen vooral niet benadrukt worden,
want dat zou wel eens kunnen leiden tot een ontmanteling van alle
verworven vrijheden van de vrouw.
Amsterdam, augustus 2008. Het Godinnenspektakel
staat deze
komende maand in het thema van keuzevrijheid en zelfbeschikking. Er is
geen kant en
klare oplossingsmal waar iedereen in geperst kan worden. De reden dat
er überhaupt
sprake is geweest van het ‘moeder’ kamp en het ‘carrière’ kamp is omdat
er
onvoldoende ruimte en ondersteunend beleid is in onze huidige
maatschappij voor
mensen, mannen en vrouwen, die waarde hechten aan het uitvoeren van de
zorgtaken. Zelfs buurlanden zoals Duitsland hebben een meer
gebalanceerd
beleid, waarin en arbeidsparticipatie wordt gestimuleerd en
gelijktijdig
zorgparticipatie ondersteund wordt.
Zorg ondergewaardeerd
In onze maatschappij is zorg inkopen echter vaak
goedkoper
en beter gesubsidieerd dan het zelf doen en dat is gek. Want meestal is
een
dienst inkopen duurder dan je eigen tijd er in investeren. Nu is de
redenatie
echter dat een vrouw of man beter voor een minimumloon buitenshuis kan
werken,
en zijn of haar zorgbehoeften inkopen en uitbesteden dan thuis achter
de
gevreesde geraniums te gaan zitten. Want de zorgtaken hebben in onze
nog altijd
patriarchaal gekleurde maatschappij geen waarde, het uitvoeren van deze
taken
staat gelijk aan niks doen of ‘op je kont zitten’
Zoals het onlangs door Jolande
Withuis prachtig werd verwoord ‘Dankzij de nog altijd niet
afgeschafte
'aanrechtsubsidie' is de voltijdse huisvrouw de enige gezonde
volwassene die
geen belasting betaalt maar belastingsubsidie krijgt zonder dat er iets
tegenover staat.’ Uit deze woorden wordt duidelijk hoe laag de status
van
onbetaalde zorgwerkzaamheden zijn. Gelijktijdig vindt men het gek dat
met een
dergelijke visie op dit werk, mannen zich niet staan te verdringen om
hun
zorgparticipatie te vergroten!
Vanuit deze visie is ieder mens die zijn tijd
verspilt aan
zorgen, bezig met kapitaalvernietiging. Zorg is pas waardevol als het
een
geprofessionaliseerde betaalde baan is. Ook al kan deze
geprofessionaliseerde
zorg nauwelijks de zorgbehoefte van de cliënt dekken, zoals men ziet in
de
ouderenzorg en de kinderopvang. Onderbezetting en onderwaardering
leiden ertoe
dat zelfs het verzorgend personeel gefrustreerd is over hun
mogelijkheden om in
te gaan op de individuele behoeften van hun cliënten.
Het is niet voor niets dat dit soort
gefeminiseerde beroepen
in aanzien en beloning onder doen in vergelijking met andere banen die
minder
belast zijn met het stempel ‘vrouwenwerk’. Dit is een rechtstreeks
gevolg van
de nog altijd heersende patriarchale denkwijze. Een model waarin alles
wat van
oorsprong ‘mannelijk’ is superieur verklaard wordt ten opzichten van
zijn
zogenaamde tegenpool het inferieure ‘vrouwelijke’. De reacties op onze
positioneringartikel in de
Volkskrant lieten duidelijk zien hoe sterk deze denkwijze nog
onbewust
voortleeft in onze moderne maatschappij.
Van patriarchaat naar partnerschapsmodel
Het Godinnenspektakel wil naar een nieuwe
denkwijze. Het
partnerschapsmodel, een samenlevingsmodel dat gebaseerd is op
gelijkwaardigheid
van het mannelijke en het vrouwelijke. Een complementaire visie, waarin
man en
vrouw elkaar aanvullen en ondersteunen. Uit onderzoek van sociologe
Rianne
Eisler blijkt dat in samenlevingen die ingericht zijn volgens dit
model, mannen
vrouwelijke kenmerken en activiteiten in zichzelf en in de samenleving
kunnen
waarderen, omdat vrouwelijkheid niet langer als ondergeschikt wordt
beschouwd.
Het inrichten van onze maatschappij naar een
dergelijke
visie verschaft grotere keuzevrijheid en zelfbeschikking voor man en
vrouw.
Omdat het vrouwen de mogelijkheid geeft zich als vrouw op het mannelijk
gebied
te begeven en mannen de mogelijkheid geeft zich als man op het
vrouwelijke
gebied te begeven. Niet gedwongen, maar geheel naar eigen behoefte.
Hierdoor
zijn wij als mens vrij om onze participatie in de binnen en
buitenwereld in te
richten zoals dat op dat moment het meest past bij onze huidige
levenssituatie.
Hierdoor krijg je geen ‘one size fits all’ mal waar ieder burger
ingeperst moet
worden, maar een a la carte systeem waarin je kunt kiezen wat je op dat
moment
nodig hebt.
Het idee dat mannen als je ze laat alleen maar
willen
‘werken’ en vrouwen alleen maar willen zorgen komt voort uit de
patriarchale
periode waarin men uitsluitend in tegenstellingen kon denken. Mannen en
vrouwen
van tegenwoordig hebben veel meer ruimte binnen zichzelf om deze beide,
binnen
de mens levende impulsen tot uitdrukking te brengen. Het nieuwe
paradigma is
niet meer of/of maar en/en, voor beide seksen. Maar dan wel uit eigen
beweging.
Op deze pagina, kun je alle artikelen vinden die vanuit het Godinnenspektakel Netwerk zijn geschreven plus de reacties die op onze artikelen en emancipatiebeweging hebben gevolgd.
